İstəyirəm doyunca içə bilim. İstəyirəm istədiyim qədər çəkə bilim. İstəyirəm istədiyim kimi yaşaya bilim. İstəyirəm  istədiyim qədər oynaya bilim. İstədiyim qədər qışqırmaq, bağırmaq istəyirəm. İstədiyimi deyə bilmək istəyirəm. İstədiyim yerdə uzana bilmək istəyirəm.

Sevgilimlə istədiyim yerdə öpüşə bilmək istəyirəm. İstədiyim yerdə istədiyim qədər qucaqlaşmaq istəyirəm. Yanaqlarından, dodaqlarından istədiyim yerdə istədiyim qədər öpə bilmək istəyirəm. Sevgilimi istəyirəm…

İstədiyim yerdə istədiyim qədər özümü uşaq kimi apara bilmək istəyirəm. İstədiyim qədər dəlilik eləmək istəyirəm.

İstəmirəm bunlara görə məni qınasınlar. İstəmirəm bunlara görə məni döysünlər. İstəmirəm məni danlasınlar. İstəmirəm valideynlərim bunlara görə boyumu yerə soxsunlar. İstəmirəm qohumlardan məsləhətlər. İstəmirəm məhlə ponyatkalı qaqaşlar. İstəmirəm ana-bacı söhbəti eləyən bratlar. İstəmirəm qıztutan mamontlar.

İstəmirəm monarxiya. İstəmirəm diktatura.  İstəmirəm itsifət polislər. İstəmirəm yalanlar içində yaşamaq, hər gün, hər saat telekanalizasiyalardan yalanlara qulaq asmaq. İstəmirəm bu yalanlara uyan vətəndaşlar. İstəmirəm qumarbaz prezident. İstəmirəm dəlixanadan kağızı olan icra başçısı. İstəmirəm şəhərim pox gününə salınsın. İstəmirəm həmvətəndaşlarımın evləri sökülsün. İstəmirəm eurovision. İstəmirəm həmyaşıdlarım həbsxanalarda yatsınlar. İstəmirəm həbsxanalar sevgililəri ayırsınlar.

İstəyirəm düşüncəli, ağıllı gənclik. İstəyirəm hüquqlarını qoruyan vətəndaşlar. İstəyirəm  hər yerdə kitab, qəzet oxuyan insanlar. İstəyirəm övladlarına səhv etmək imkanını da yaradan valideynlər. İstəyirəm zövqlü musiqilər. İstəyirəm dəbli, əlvan geyimlər. İstəyirəm rüşvətə yox deyən tələbələr. İstəyirəm cavan, savadlı, vicdanlı müəllimlər. İstəyirəm hamı öz işi ilə məşğul ola bilsin. İstəyirəm azadlıq, demokratiya olsun.

İstəmirəm insanlar bir-birinin fikirlərinə hörmətsiz yanaşsınlar. İstəyirəm hamı bir-birini başa düşsün. İstəyirəm mövzular qız, maşın, gic-gic söhbətlər yox, kitablar, dərslər, incəsənət, kinolar və daha nələr olsun.

İstəyirəm hamı gülsün, hamı sevsin, hamı inansın, hamı istəsin, hamı istədiyini etsin, hamı ümid etsin, hamı azad olsun, hamı oxusun, hamı müasir olsun, hamı məsuliyyətli olsun, hamı etiraz etməyi bacarsın, hamı istədiklərini və istəmədiklərini deyə bilsin, hamı istəmədiklərini etməsin, istədiklərini etsin!

Yadıma düşür nənəmin məni Neftçilərdə gəzdirməyi, yazıq arvad mənə bir tikə çörək yedizdirmək üçün gərək Neftçilərin o biri başındakı karusellərə aparardı məni. Mənə Cəbrayıldan, kəndimizdən danışardı. Həmişə də çalışırdım ki, yadımdan çıxmasın onun danışdıqları, axı gedib görəcəm yenə oraları.

Yadıma düşür məktəbə- 214-ə birinci dəfə şagird kimi getməyim. Anam məktəbimizdə müəllimə işləyirdi, məni 2-3 gün əvvəl özü ilə elə-belə aparmışdı məktəbə. Elə orda yıxıldım, pilləkən alnıma qəşəng çapıq çəkdi. İlk dərs gününə gələndə çapıqla gəlmişdim və yaman utanırdım çapığa görə nəsə. Və fikirləşirdim ki, dərslərimi hamıdan yaxşı oxuyub alim olacam.

Yadımdadı, 2003-cü ildə Qələbə meydanında elan olunanda ki, İsa bəy prezidentdir, necə sevinmişdim, əlimdəki bayrağı daha şiddətlə yelləməyə davam etmişdim. 2005-ci ildə narıncı rəng paltarlar geyinməyim də yadımda. O vaxtlar hələ də ağlım uşaq ağlı olmasına baxmayaraq o qədər ümidlərlə yaşamağım indinin özündə də mənə çox qəribə gəlir.

Yadıma gəlir universitetə qəbul imtahanı günüm. Nəqədər yalvardılarki anamgil ver testləri yoxlayaq görək nə yazmısan, vermədim. Gözlədim axşam cavablar çıxmağını. Əslində mənim üçün bir o qədər də fərqi yox idi nə qədər bal toplayacağım. Qəbul olduğum fakultəni öyrənəndə isə fikirləşirdim ki, çox gözəl olacaq mənim üçün.

Yadıma gəlir o qızı ilk gördüyüm gün. Gördüyüm an nəsə məndə belə bir hiss yarandı ki, bu qız həyatımın bir parçasına çevriləcək. Çevrildi də… Amma…

Və gecələr bu olanları, başqa xatirələri yada salıb fikirləşəndə istəyirəm durum əynimi geyinim çıxım çölə başlayım dəli kimi qışqıra-qışqıra qaçmağa. Həyata nifrət etmək istəyirəm. Tüpürmək istəyirəm hər şeyə.. Niyə?

Çünki, nənəmin kəndimiz haqqında danışdıqları artıq yavaş-yavaş yadımdan çıxır.

Çünki, məktəb vaxtından qalma “oxuyub alim olacam” arzuları havaya səpələndi.

Çünki, hələ də meydanlarda bayraq yelləməyə, şüarlar qışqırmağa davam edirəm.

Çünki, oxuduğum universitetə, ixtisasa nifrət edirəm, tezliklə bitməsini istəyirəm universitetin.

Çünki, həyatımın bir parçasına çevrilən qız artıq xatirələrimin bir parçası oldu.

Amma, mən durub əynimi geyinib çölə çıxıb dəli kimi qışqıra-qışqıra qaçmıram. Yerimdə uzanmağa davam edirəm. Və sadəcə inanıram ki, hər şey yaxşı olacaq. Bilmirəm necə olacaq, nə cür olacaq, amma hər şey yaxşı olacaq, mütləq! Siz də inanın dostlar, inam yaxşılıqlara doğru ilk pillədir. İnanırsan, sonra iştirak edirsən, sonra fəaliyyət göstərirsən və belə-belə görürsən ki, xoşbəxtliyə yaxınlaşmısan biraz. İnanandan sonra çox şeylər dəyişəcək. İnamsız nələrəsə sahib olmaq, nələrisə dəyişmək mümkün deyil. Və mən inanıram ki, çox şeyi dəyişə bilərəm, dəyişəcəm də!

Nəbilim ala.. bu qədər

Sevdiyiniz sizə ilk dəfə “səni sevirəm” deyəndə sevinc göz yaşlarınızı saxlaya bilməməyiniz olubmu heç?

Heç sevgilinizlə əl-ələ tutub dəli kimi qaçdığınız olub? Möhkəm qucaqlayıb “həmişə mənimlə ol” deməyiniz olub? Soyuq havada bir-birinizə sıxılaraq gəzməyiniz olub? Güclü yağışın altında bir-birinizə gülməyiniz olub? Gecələr səhərə qədər telefonla danışdığınız olub? Bütün şəhəri səhərdən axşama qədər gəzməyiniz  olub?

Əlini yanağınızda gəzdirəndə gözlərinizin istər-istəməz bağlandığı olub?

Sevgilinizlə sənin üçün dünyada ən möhtəşəm gələcək  sayılacaq xəyallar qurduğunuz olub? Parklarda oynayan uşaqlara saatlarla biryerdə baxmağınız olub? Oynayan uşaqların dalınca qaçan xoşbəxt cütlüklərə həsəd aparmaqlarınız olubmu? Heç gələcək uşaqlarınıza ən müxtəlif adlar fikirləşməkləriniz olub? Gələcək uşağınıza indidən oyuncaq almağınız olub?

Heç sevgilinizlə saysız-hesabsız küsüşüb barışmağınız olub? Dəli bir həyəcanla cavab sms-i gözləməyiniz olub? Telefonunu bağlayanda əsəbdən qışqırmağınız olub? Səhv hərəkətə görə it kimi peşman olmağınız olub? Barışandan sonra özünüzü sanki həyata yenidən gəlmişsiniz kimi hiss etməyiniz olub? Həmin küçələri, həmin yerləri yenidən biryerdə gəzmək üçün səbirsizlikdən partlamağınız olub?

Onu uzaq səfərə yola salanda gözlərinizin dolduğu olub? Dəli kimi darıxdığınız olub onun üçün? Qayıdanda əlinizdən tutanda sanki sizə dünyanı bağışlayıblarmış kimi hisslər yaşamısınız heç?

Bəs bütün bu olanlardan, yaşananlardan sonra sevgilinizlə ayrılmağınız olubmu heç?! Bütün bu olanlardan sonra ayrılıb həyatınızı poxa çevirməyiniz olubmu heç?! Hər dəfə içib onu düşünməyiniz olubmu heç?! Üzünü gözünüzün qabağına gətirib dərindən nəfəs almağınız olubmu heç?! Bu olana əsəbiləşib yumruğunuzu sıxdığınız, sonra sıxılmış yumruqla divarı yumruqlamağınız olubmu heç?!

Gecələr səhərə qədər onu fikirləşib yata bilməməyiniz olubmu heç?! Fikrinizi yayındırmaq üçün ən müxtəlif yollara əl atmağınız olubmu heç?! Alınmayanda dəli kimi ağlamaq istəməyiniz olubmu?!

Daha çox əzab çəkməmək üçün onunla gəzdiyin küçələrdən tez-tələsik keçdiyiniz olubmu?! Onun şəklini görəndə tez üzünüzü çevirməyiniz olubmu?! Onu görəndə tələsik yolunuzu dəyişmək istəyib, amma dəyişə bilməməyiniz, ayaqlarınızın sizin istəyinizi yerinə yetirməkdən vaz keçdiyi olubmu?! Onunla bağlı hərşeyi məhv etmək istəyiniz olubmu heç?!

Bəs olubmu ki, sonra sizi görəndə sizə arxa çevirsin? O sizə arxa çevirəndə gözlərinizi bağlayıb, başınızı aşağı salıb, dodağınızı dişləyib sakitcə çıxıb getdiyiniz olubmu? ..

P.S.: heç yazını yaza-yaza gözlərinizin dolduğu olubmu?…

Gey-paraddan xəbər tutan kimi şüvənliyə salıb facebookda “Gay parada yox deyək” adlı səhifə açdınız, lezva çıxartdız, nəbilim neynədiz. Ay təkərlər, bu geylər sizə nə edib?! Mədəniyyətin harasına dəyir bu geylər?! İslama nə edir bu geylər?! Ananıza-bacınıza sataşan da deyil yazıqlar. Mentalitetinizin harasına girirlər?!

Sadəcə parad keçirmək istəyirlər.

Elə çox mentalitet qoruyansınız, mədəniyyət, namus-qeyrət, islam dərdi çəkənsinizsə, bəs öz içimizdəkilər bunu edəndə niyə soxursunuz içinizə?! Həmvətənlərimizin evləri söküləndə, insan hüquqları tapdalananda, analar-bacılar etiraz etdikləri üçün meydanlarda sürünəndə, döyüləndə niyə soxursunuz içinizə?! Sizdən rüşvət istəniləndə, sizə təhsil verilməyəndə, qaz-işıq-su verilməyəndə niyə soxursunuz içinizə?! Dindarlar öz mərasimlərində dubinkalananda niyə soxursunuz içinizə?!

Bilirsiniz niyə içinizə soxursunuz? Mən bilirəm.. Götünüz çatmır!!! Sizin götünüz geyləri döyməyə çatır! Sizin götünüz monitor qabağında oturub eşşəyin başına qoyulmuş Sarkisyanın şəklinə ” vətən!” zad yazmağa çatır! Sizin götünüz qıza sataşan görəndə döyməyə, sonra həmin qıza girişməyə çatır!

Amma, geylər bilirsiniz nə edir? Geylər dünyanın ən müxtəlif yerlərində öz hüquqlarının tapdalanmaması üçün parad keçirir, öz hüquqları üçün mübarizə aparır. İndi deyin, sizsiz əsl kişi yoxsa onlar?!

Bəs sizin hansınızın götü çatır Bakıda keçirilən etiraz aksiyalarına qoşulmağa, haqqınızı tələb etməyə?!

O gün ANS-də içxəbərdə ləqəbi Toma olan bir gey öz hüquqlarının qorunmasını tələb edirdi. Hansınız edə bilərsiniz bunu?!

Sizin kimi olmaqdansa gey olmaq daha üstündür ətağa..

• məhlənin şefi olan qaqaşlar..
• hamını döyən qaqaşlar..
• məhlədə çujoyu döyüb gedib o biri məhlədə qıza sataşan qaqaşlar..
• tarqovıda bir-birinə təpik atan qaqaşlar..
• qız görəndə nömrəsini ucadan deyən qaqaşlar..
• dar şalvar, dar kurtka, dar ayaqqabı geyinən qaqaşlar..təbii ki yalnız qara və tünd göy rəngdə…
• dini söhbətlər edib haqsızlığa göz yuman qaqaşlar..
• internetə girən qızı almayan qaqaşlar..
• “guya aksiyaya zada çıxmaqla nəyi dəyişəcəksiniz ee” deyən qaqaşlar..
• siyasətə qarışmayn qaqaşlar..
• axşamacan semiçka çırtlayıb iş axtarmayan qaqaşlar..

Həyatın mənasını qaqaşlar bunlarda görür: 

• qız dalına düşməklər..
•  dərsdən qaçmaqlar..
• 0.3 megapixselli kamerayla jarqon şəkillər çəkdirməklər..
• ponyatka söhbətləri eləməklər..
• kimisə neprav çıxarıb peysər damğası vurmaqlar..
• qızla yatmaqlar..
• vaz 2107 ilə ruçnoy dartmaqlar..
• girib yatıb çıxmaqlar..
• bədənli zad olmaqlar..

Bu qaqaşların gözündə petuxdurlar:

• kitab oxuyanlar..
• rocka qulaq asanlar..
• çevrəsində qızlar olanlar..
•  qızlara söz atmayanlar..
• sevgilisi ilə əl-ələ gəzənlər..
• sırqa taxanlar..
• ateistlər, deistlər və s.lər..
• aksiyaya, mitinqə çıxanlar..
• Bayram Kürdəxanıya qulaq asmayanlar..
• dərsə girənlər..
• yenilikçi gənclər..
• öz həyatlarını təhlükəyə atıb hərəkata, təşkilata qoşulub aksiyaya, mitinqə çıxıb ölkənin, xalqın və ən əsası həmin qaqaşların gələciyini fikirləşənlər….

Bu siyahının ardı olacaq.. Oxuyub oxutduraq ki,  belələri heçolmasa özlərinə qıraqdan baxmaqla utanıb düzəldilər bəlkə…

12.12.2011.. Möhtəşəm bir gün- Ümummilli Xaladelnik Günü!

Bu günün şərəfinə Şirzadda yeyib içməyi planlaşdırmışdıq.. Etibarla zəngləşdim, təxirə salınmamışdı..

Axşam işdən çıxıb gəlirdim Şirzada.. Qulaqcıqda mahnıya qulaq asırdım.. Beynimdə maraqlı fikirlərlə aləmi bir-birinə qata-qata sakitcə addımlayırdım.. Görüş məntəqəsinə az qalmış maraqlı bir mənzərə ilə üz-üzə qaldım… 2-3 polis var idi, 1 içkili day-day.. Day-day oturmuşdu skameykada, durub harasa getmək istəyirdi. 100% kiminləsə dalaşmışdı, gedib ürəyində qalanları dibinə kimi deməyə çalışırdı.. Amma, polis imkan vermirdi, hər dəfə otuzdururdu onu yerinə.. Day-dayın kurtkası polisdə idi…

Etirafıma az qalıb.. Çox tərəddüd edirəm, yazım ya yazmayım.. Ehh.. Çox qınayacaqsınız məni…

Yazımın qəhramanlarının yanından keçəndə qulaqcığı çıxartdım və qulaqlarım mahnı əvəzinə aşağıdakı dialoqu dinləməli oldu:

“Dayday əmi:

-Buraxın məniii, gedəcəəəmmm…

Polis əmi:

-A kişi, bəsdir, otur yerinə!

Day-day əmi:

-Ala burax daa, nəyivə lazımdı?!”

Və polis bilirsiniz həm də nə etməyə çalışırdı bu söhbət zamanı?? Day-dayın kurtkasını əyninə geyindirmək istəyirdi! Bəli, Bəli! Kurtkanı! Day-dayın əyninə!

“-Geyin, a kişi, soyuq olar sənə..”

Bu cümləni eşidəndə isə lap şok oldum, yıxılmamaqdan ötrü özümü güc-bəlayla saxladım! Yəni, bizim polis də vətəndaşını fikirləşir? Ona soyuq olmamasını istəyir, ona yazığı gəlir? Bizim polis öz vətəndaşına insan gözüylə baxır?!

Çox acı olsa da nəyahətki etiraf edirəm (bilirəm, söyəcəksiniz məni, şiddətli şəkildə qınayacaqsınız..çox xahiş edirəm, bu etirafa görə məni facebook-da dostluğunuzdan çıxarmayın, blok etməyin, özünüzdən uzaqlaşdırmayın) :

VƏ MƏN HƏMİN AN POLİSİN DƏ BİZİM KİMİ İNSANİ XÜSUSİYYƏTLƏRƏ SAHİB OLDUĞUNU FİKİRLƏŞDİM, ONA BİZLƏRDƏN BİRİYMİŞ KİMİ BAXDIM…

Çox peşmanam belə bir şey fikirləşdiyimə görə.. İctimai sektor, həbs olunan, saxlanılan(elə özüm də), döyülən, söyülən qardaş və bacılar bağışlasın məni…  :””( Məni bağışlamaq olarmı?…((

Növbəti etirafı Turxan Qarışqa etsin…

Dərsdə uşaqların söhbətlərindən bugün aşura günü olduğunu eşitdim.. Onu deyim ki, deistəm.. Aşura ilə bağlı zarafatlar etməyə başladım. Mırtdaşırdım sözün qısası.. Boğazımdan sallanan qulaqcığı zəncirmiş kimi belimə çırpırdım.. Bəzi uşaqlar gülür, digərlərisə, əsasən dindar olanlar deyirdilər ki, “dində zəncir vurmaq qadağandır” zad.. Boş-boş şeylər.. Bir dəfə də qulaqcıqla özümü “zəncirləyəndə” müəllimə gördü, irad tutdu.. Nəyi var dilləşdim, ağzıma gələni dedim.. Sevmədiyim müəllimdir, özünü həmişə çöx səviyyəsiz aparır, düşük zarafatlar edir..

Dərsdən çıxanda “Elmlər Akademiyası” metrosu ətrafında aşura ilə bağlı ehsan verənləri görəndə isə beynim çönürdü.. Hələ onlara “allah qəbul eləsin” deyənləri görəndə cin vururdu təpəmə…

Ali Məhkəməyə Bəxtiyar Hacıyevin məhkəməsinə gedirdim… Metroda kart doldurmada uzun növbə var idi.. Növbə demək mümkün idisə buna Nəsə.. Axırki kartı doldurdum.. Elə ordaca qaldım.. Çıxmağa imkan vermirlər, a başuva dönüm… Birtəhər camaatı itələyib çıxdım , bir qızsa itələməyimdən narahat olub püfüldədi… Reaksiya verməyə bilməzdim:

- Gəlib durmusan ortada, hələ püfüldəyirsən də..

Əsəbi halda gəlib çatdım Ali Məhkəməyə.. Məhkəmə başladı, çıxışlar edildi… Oğraş hakimlərin sifətinə baxanda isə özümü güc-bəlayla saxlayırdım ki, üstlərinə tullanıb yumruqlamayım.. Nəsə.. Dedilər ki, qərar saat 3-də elan olunacaq.. o vaxt isə işdə olmalıydım, ona görə də yollandım işə..

İşdən çıxıb AFU-ya (Azad Fikir Universiteti) gedəcəkdim.. Facebook-dan öyrəndim ki, Rusiyada seçkilərin saxtalaşdırılmasından beyni çönən müxalifət mitinqlər başladıb, sevindim.. Bəxtiyarın məhkəməsinin qərarının yenə əvvəlki qərarlar ilə eyni olduğunu öyrənəndə isə yenə kefim pozuldu..

Axşam gəldim AFU-ya Ərəstun Oruclunun mühazirəsinə (Azərbaycanda fərdi hüquq və azadlıqlar). Çox möhtəşəm mühazirə oldu.. Həqiqətən. Mühazirədə iştirak etməyənlər video yazısı çıxan kimi mütləq baxsınlar… Mühazirədə Əli Novruzovun xatırlatması ilə telefonu səssizə qoymuşdum, amma, yenə də evdən gələn zənglər imkan vermirdi deyə söndürdüm telefonu… Tutulandan sonra baş-beynim gedib…

Mühazirənin sonunda Ərəstun bəyi ürəklə alqışlayandan sonra bir neçə N!DA-çı ilə görüşüb çıxdım.. Telefonu yandırdım, yandıran kimi evdən zəng gəldi..Yenə də evə tez gəlməyimi istəyirdilər.. Evə tələsdim.. Metroda yenə zəng gəldi… Əsəbiləşdim, telefonu götürəndə gördüm ki, dostum Kənan Grandiose-dur… Çoxlu içmişdi, evə çatmaq üçün məndən kömək istəyirdi… “Yox” deyəsi deyildim.. Görüşdük metroda və qatara mindik.. Günün əsas hadisələrindən biri isə elə məhz bu qatara minməyimizlə başladı…

Qatarda adaşımla aşura ilə bağlı zarafatlar edirdik, mırtlaşırdıq:

- Ala çox içmişəm ala..

- Yekə oğlansan, aşuradı bugün

…

- Necə ayılım ala..?

- Zəncir vur))

Hər dəfə gülüşürdük.

Sonra bir yer boşaldı, adaşım oturdu.. Yanında başıbağlı, çadralı qadın oturmuşdu.. Biraz sonra ön tərəfdə yer boşaldı, başıbağlı qadın keçdi ora.. Sevinib oturdum adaşımın yanına.. Biraz olardıki söhbətləşirdik, bir də gördüm kimsə ayağıma dəydi:

- Yavaş ol!

Başımı qaldırdım və həmin an fikir verdim ki, bütün vaqon dindarlarla dolu imiş. Başıbağlılar, saqqallılar, başına yaşıl lent bağlayan qaqaşlar.. Silahlı qüvvələrdən də 2 nəfər qıraqda durmuşdu…

Ayağıma dəyib başımın üstündə duran saqqallı biriydi.. Onun yanında isə bayaqkı başıbağlı qadınla olan oğlan əsəbdən yumruğunu sıxıb dayanmışdı, kaçok idi konkret..

Saqqallıya dedim ki, ” yavaşam, narahat olma”.. Saqqallı:

- Ağıllı ol!

- Ağıllıyam, ona görə də narahat olma..

Kənana dedim ki, “səsimizi kəsək, day baş qoşmayaq, bizi əzər bunlar”..

Silahlı qüvvələrdən olanlar yaxında idilər, eşidirdilər.. Onlara arxayın idim ki, nəsə olsa imkan verməzlər.. Biraz keçdi, başqa bir dindar qaqaş da yaxınlaşdı:

- Düz hərəkət eləmirsiz..

Adaşım:

- Niyə ay qaqaş, hansı hərəkət düz deyil, başa sal bilək, eləməyək bir də.

Başıbağlı qadınla olan kaçok isə bunu eşidəndə tutacağa bərkdən yumruq vurdu.. Silahlı qüvvələrdən olan 2 qaqaş baxmaqda davam edirdi.. Dindar qaqaş:

- Birincisi, gördüz ki, xanım qardaşladı, yanına oturmamalıydız..

İndi buna nə deyəsən? Nə başa salasan? Necə başa salasan?

- İkincisi, o xanım durub yerini dəyişəndə siz güldüz..

Kaçok əsəbdən qatara yumruq qoydu.. Dostları isə kaçoku hər dəfə oranı-buranı yumruqlayanda guya sakitləşdirirdilər:

- Səbrli ol, uşaqdılar, yaxşı olacaq..

Silahlı qüvvələrin qaqaşları müşahidə edirdilər, başqaları kaçoku sakitləşdirirdilər, biz dindar qaqaşla mübahisə edirdik.. Bir də hiss etdim ki, sinəmə bərkdən nəsə dəydi.. Nə baş verdiyi mənə çatmamış yenə güclü nəsə sinəmə dəydi… Tez özümü ələ aldım, anladım ki, sinəmə dəyənlər kaçokun təpikləridir.. Qaqaşların arasından təpikləyir məni.. Bir neçə təpikdən sonra ayaqlarından tutdum, qaldı göydə.. Başladı başımı yumruqlamağa.. Mən isə eləbil burda deyildim, göylərdəydim yumruqlar mənə dəyəndə.. Fikirləşirdim ki, nə yaxşı ki, Kənan çox içib, nə yaxşı mənə zəng edib, nə yaxşı ki görüşüb məhz bu vaqonla gəlirik.. Çoxdandır döyülmək istəyirdim. Həqiqi sözümdür..

10-15 saniyəyə ara qarışmışdı, aləm dəymişdi bir-birinə.. Kaçoku birtəhər araladılar, amma çantam ilişmişdi ayağına.. Onu uzaqlaşdırırdılar, çantam da gedirdi.. Buraxmırdım çantanı.. Əlim dəhşət ağrıyırdı… Başqaları bizə dayanacaqda qatardan tez düşməyi məsləhət gördülər..

Çantanı birtəhər aldım. Kaçoku aralamışdılar, amma yenə də əllərindən çıxıb üstümə cummaq istəyirdi.. İnanın, buraxsaydılar məni parça-parça edərdi

Qatar dayandı, düşdük.. Düşəndə bir şeyə fikir verdim ki, silahlı qüvvələrdən olan qaqaşlar heç yerlərindən də tərpənməmişdilər, müdaxilə də etməmişlərmiş.. Başıbağlı qadın isə barmağını silkələyə-silkələyə dostuma:

- Məhərrəmlik sənə qənim olsun!

Düşəndən sonra bütün bədənimi yoxladım, çox təəccüblü olsa da heç yerim ağrımırdı.. Çantanı saxlayan əlimdən başqa.. Gömgöy olmuşdu, yaman incidirdi… Adaşıma bir təpik dəymişdi… Onu avtobusa ötürənə qədər söhbətləşdik..

- Budu da millət, bunlardan ötrü dağıdırsan özünü?

Cavab verdim:

- Qaqa, biz özümüzü dağıtmasaq, əlləşib vuruşmasaq, hər belə söhbət bizi həvəsdən salsa day nəolduki.. Axırı biz düzəldəcəyik də bunları.. Həvəslə girişmişik bu işə, elə də davam etməliyik..

- Həqqi e, sənin sözün olmasın, eləbil əzabdan həzz alırsan ətağa..

Sağollaşdıq, getdim evə, yenə evə gec gəlməyə görə danlamalar, beyin yemələr başladı.. Bezib uzandım yatağıma, üzümdə təbəssüm ürəyimdə “hər şey yaxşı olacaq” pıçıldayıb gözlərimi yumdum…

photo by Mehman Hüseynov

 Bir neçə dəqiqə sonra polislər dubinkalarıyla axışır üstümüzə.. Vəhşiliklərini pik həddə çatdırıb bizə tətbiq edirlər. .. Qızlar saçlarından tutulur, oğlanlar əl-ayaqlarından… Döyülürük,söyülürük, süründürülürük, maşınlara dolduruluruq.. Aparırlar bölməyə..

photo by Mehman Hüseynov

Sorğu-suallar, təzyiqlər sonra hüquqi aktlar yerinə yetirilir… Sərbəst toplaşmaq hüququndan istifadə edildiyinə görə xəbərdarlıq, cərimə olunur və ya həbs cəzası verilir, ad qara siyahıya gedir..

Əlbəttə, biz bizə edilənlərə görə etdiklərimizdən peşman olmuruq, fəxr edirik.. Amma….

Hər aksiyadan sonra, artıq axşama yaxın günün hadisəsinin şəkilləri, videoları sosial şəbəkələrdə yerləşdirilir… Təndiq edənlər olur, təhqir edənlər olur… Aksiya iştirakçılarından “eşq olsun”sayağı şərhlər yazanlar olur… Yazını yazmağıma səbəb isə münasibət bildirənlərin digər bir hissəsi isə bağlıdır..

Bu hissəyə aid olanlar öz şərhlərində bizimlə qürur duyduqlarını, bizimlə bir olduqlarını, bizim hərəkətlərimizi, etdiklərimizi düzgün hesab etdiklərini bildirirlər.. Pafoslu təriflər də onlara aiddir… Təşəkkür edirsən, çoxsağol deyirsən.. Amma, onların şərhlərində adətən bu cümlələr də olur: “çox təəssüf iştirak edə bilmirəm”, “problemlər var deyə gələ bilmirəm”, “gəlsəm qardaşım məni döyər”, “bacım məni asar”, “yengə məni petux çıxardar”, “işdən qovarlar” və s….

Əziz həmin şərhləri yazanlar! Sizləri başa düşmürəm! Açıqlayım… Bizi dəstəkləyirsinizsə niyə orda deyildiniz? Orda olmamağınızı sığortalayan müxtəlif səbəbləriniz var idisə, deməli sizin üçün bir o qədər də əhəmiyyət kəsb etmir bunlar.. Əgər sizin üçün əhəmiyyətli deyilsə bunlar, deməli problemləriniz yoxdur, sizə sərf edir ölkədəki vəziyyət, rüşvətdən zaddan alıb birtəhər dolanırsız… Bəs niyə bizə təriflər yağdırırsınız a qardaş? Bu bir yanaşmam..

Digər tərəfdənsə deyim ki, əgər bizə dəstək olmaq istəyirsinizsə, facebook-da şəkillərimizi “like” etmək, paylaşmaq lazım deyil.. Artıq elə bir dövrə gəlib çatmışıq ki, bizi dəstəkləyən bizim yanımızda olmamalıdır, BİZ olmalıdır! Lazım deyil qıraqdan durub əl çalmağınız, ortada olmağınız lazımdır!

Onlar üçün bu qədər əziyyətlərdən keçəsən, özünü təhlükəyə atasan, sonra da bir “like” edələr, bitti… Ə bəsdirin ƏƏ.. Adam olun, qoşulun! İzləməklə heçnə olmur.. Bizi dəstəkləyirsinizsə, deməli bizim istədiklərimizi siz də istəyirsiniz.. Bəs niyə istədiklərinizi almağa gəlmirsiniz, gözləyirsiniz ki, biz alıb verəcəyik sizə.. Olmaz böyle, kardeşim…

Qorxmayın, çox olsaq, hamımız bir olsaq bizə heçkim heçnə edəsi deyil.. Müxtəlif gənclər təşkilatları var, hərəkatlar var.. Qoşulun daa noolub sizə…

Nəsə, bax dedim aa.. Gələn dəfə siz də olursunuz orda!

Bu qədər. Hələlik bu qədər zad )

İşdə oturmuşam bayaqdan,əlimdə işim var idi.. Blogu da brauzerdə açmışdım, qalıb bayaqdan. Ürəyim partlayır ki, tez əlimdəki işi qurtarım, bir yazı yazım bloga.. Heç bilmirdim ilk yazı kimi nə yazım. Yazıram və fikirləşirəm ki, əsas odur nəsə yazmağa başlayım, ardı onsuzda gələcək.. və gəlir də

Mən yazılar yazacam, kim istəyir oxusun, kim istəmir oxumasın.. Kimin xoşuna gələcəksə təşəkkür, kimin xoşuna gəlməyəcəksə yenə də təşəkkür, çünki heçolmasa oxuyub.. Blog mənimdi, nə istirəm edəcəm, necə istirəm elə də yazacam. Məsləhətlərinizə qapılarım açıqdır. Göstərşilərinizə, boş- boş mızıldanmaqlarınıza, özünüzü ağıllı kimi göstərməklərinizə qapı zad açan deyiləm..

Mən isə məsləhət vermək istərdim blogu olmayan kreativ, müasir düşüncəli, internetdə eşələnən və s. gənclərə. Düzdür, yekəbaşlıq edirəm elə ilk yazımdaca məsləhət verməklə, amma, nəsə:) Blog açmaq və ya açmamaq düşüncələri arasında tərəddüdə qalmısınızsa təcili şəkildə birincini seçin.. İtirəcəyiniz heçnə yoxdur. Alınmasa davam etmərsiniz. Mən özüm təxminən 1 il fikirləşdim və itirdiyim həmin 1 ilə təəssüflənirəm..

Bu yazını ön söz kimi yazdım.. Yaxınlarda giriş edəcəm.. Nəsə, işlərim var, sonra da saat 3də Fəvvarələr meydanında Əsgər ölümləri ilə bağlı aksiyada olmalıyıq, bizə uğurlar..